We have moved..

We have moved to a new site. Follow us at

 

www.tnlabour.in

 

எங்களுடைய இணையதளத்தின் புதிய முகவரி

 

www.tnlabour.in

 

இந்த முகவரியில் எங்களை சந்தியுங்கள்!

 

சென்னையில் வீட்டுவேலை செய்யும் அடையாளம் தெரியாத பெண் தோழர்களுக்கான ஒரு மேடை!

வீட்டு வேலை தொழிலாளர்களின் உரிமைகளுக்கான மாநாடு கடந்த 3 ஆம் தேதி சென்னை பால மந்திர் அரங்கத்தில் நடைபெற்றது. பெண் தொழிலாளர்கள் சங்கத்தின் முயற்ச்சியில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த இந்த மாநாட்டில், சுற்றுலா துறை அமைச்சர் திருமதி.கோகுல இந்திரா, தொழில் துறை துணை ஆணையர் மற்றும் அமைப்புசாரா தொழிலாளர்கள் நல வாரியத்தின் செயலாளர் திருமதி. கலைவாணி, மாநில மகளிர் ஆணையர் திருமதி.சரஸ்வதி ரங்கசாமி, தலைமை செயலக அதிகாரிகள் சங்கத்தலைவரும் நிதித்துறை து.செயலாளருமான திரு.சத்யாபிள்ளை, தமிழ்நாடு பெண் தொழிலாளர்கள் கூட்டமைப்பின் பாத்திமா பெர்னாட், பெங்களூரு ஜாக்ருதி சங்கட்டனாவின் தோழர் புஷ்பா, மும்பை ஷ்ராமிக் -இன் மிலிந்த் ரானடே, தமிழ்நாடு மாற்றுதிரனாளிகள் கூட்டமைப்பின் தொ.அருணாதேவி, CITU , AITUC , மாநில கட்டிட தொழிலாளர்கள் சங்க செயலாளர்கள் என பல முக்கிய அரசு மற்றும் தொழிலாளர் பிரதிநிதிகள் கலந்து கொண்டு உரையாற்றினர். 

தனது துவக்க உரையில், PTS இன் கௌரவ தலைவரும் NTUI இன் தேசிய து.செயலாளரும் ஆன தோழர் சுஜாதா மோடி, வீட்டு வேலை தொழிலார்கள், அதுவும் குறிப்பாக பெண் தொழிலாளர்களின் வரலாற்று முக்கியத்துவத்தை பற்றியும் அந்த உன்னத வேலையின் சிரமங்களையும் வெளிப்படை ஆக்கினார். பெண் தொழிலாளர்களுக்கு பணி இடத்திலும் வசிக்கும் இடத்திலும் ஏற்படும் உபாதைகளையும் பிரச்சனைகளையும் மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து தீர்வு காணவே PTS உருவாக்கபட்டது என விளக்கினார். GAFWU சார்பாகவும் PTS இன் கோரிக்கைகளுக்கு ஆதரவாகவும் வலியுறுத்தி பேசிய தோழர்கள் மேக்னா, டில்லியம்மாள் போன்ற மாநாட்டின் உறுப்பினர்கள், 2004 இல் இருந்து நடைபெற்றுவரும் வீட்டு வேலை செய்யும் தொழிலாளர்களின் போராட்டங்களை பற்றி விரிவாக பேசினார்கள்.
1948 குறைந்தபட்ச ஊதிய சட்ட வரைவகுப்பின் கீழ் வீட்டுவேலையையும் சேர்க்க 2007 ஆம் ஆண்டு ஆணை பிறப்பிக்க பட்டது, 2009 இல் தொழிலாளர் நல வாரியம் ஒரு கமிட்டி அமைத்து அந்த கமிட்டி அரசினால் நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டிய குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை பரிந்துரை செய்தது. ஆனால், மூன்று வருடங்கள் ஆகியும், தமிழக அரசு குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை தெளிவாக அறிவித்து விளம்பர படுத்த எந்த வித முயற்சியும் எடுக்கவில்லை என்று மாநாட்டில் தெரிவிக்கப்பட்டது. விலைவாசி வீக்கத்தில் வாடகை, ஏறி பொருள், உணவு விலைகள் என எல்லாவற்றிற்கும் ஏற்றாற்போல் ஊதியம் கேட்கப்பட்டு வருகின்றது. குடும்ப உறுப்பினர்கள், குழந்தைகள் இவர்களின் தேவைகளையும் எதிர்காலத்தையும் நன்கு கருதி ஊதியத்தை தீர்மானம் செய்ய வேண்டி, அனைத்து பெண் தொழிலாளர்களும் வீட்டு வேலை செய்பவர்களுக்கு துணையாக அரசு அதிகாரிகளின் மூலமாகவே அரசுக்கு கொண்டு சேர்க்க மாநாட்டில் பங்கேற்று இருந்தனர்.

நலவாரிய குழுவால் சமர்ப்பிக்கபட்டதுபோல, தமிழக அரசு உடனடியாக குறைந்தபட்ச கூலியை அறிவித்து ஆணை இடுவது மட்டும் அல்லாமல், அந்த செய்தி எல்லோரிடமும் அடைய வேண்டிய பொறுப்பில் கவனமாக இருக்க மாநாட்டில் கேட்க பட்டுள்ளது.
முன்னர் ஒரு மணி நேரத்திற்கு 30 ரூபாய் என கணக்கிட பட்டிருந்தாலும், இப்போது அதை விலைவாசிக்கு உரிய மாற்றி 40 ரூபாயாக நிர்ணயிக்க கோரப்பட்டுள்ளது. நிரந்தர குடி இருப்பும் இலவச பயண அட்டைகளும் விநியோகிக்க வேண்டுகோள் வைக்கப்பட்டுள்ளது. ESI உட்பட முழு மருத்துவ வசதிகள் அளித்திடவும், அரசு மருத்துவமனைகளில் புற்றுநோய்க்கான சிகிச்சை நேரத்தை மாற்றவும் கோரப்பட்டுள்ளது.
மேலும், மாற்று திறநாளிகள் வீட்டு வேலை பணியில் ஈடுபடும்போது, அதை சுலபமாக்குவதற்கு நலவாரியங்கள் மூலம் உதவியும் துனைக்கருவிகளும் வழங்க தோ.அருணாதேவி பேசினார்.
சுற்றுலா துணை ஆணையரும் மாநில மகளிர் ஆணையரும் குறைந்தபட்ச வருமானத்தை வீட்டுவேலை ஊழியர்ககுக்கு உறுதி செய்து அறிக்கை இட நடவடிக்கைகள் விரைவாக்கப்படும் என நம்பிக்கை அளித்துள்ளனர்.

 

Sewage Cleaning Workers protest in front of Chennai Metro Water Office

Workers from Chennai Metro Water Supply and Sewage Board protested  in front of the headquarters in Chintathirpet on October 4th. The protest followed the death of sewage cleaning worker and an engineer in Perambur on September 25th. The use of manual worker in sewage cleaning has continued in Tamil Nadu in spite of a Chennai High Court Order banning the same in 2008. The hazardous working conditions of this work has taken the lives of several sewage workers in the past. In a data that has been collected by citizen groups, 15 deaths have been documented due to manual sewage cleaning between February 2011 and August 2012 over a period of 18 months. This does not include workers ‘ death due to health impacts of the occupation itself ⁱ

Worse, the sewage cleaning workers are employed as contract workers with no benefits. The workers claim they get paid Rs 130 per day for their work. They work from 9AM to 12 PM but are not paid overtime charges. They do not have ESI or PF. Workers who have been working for more than 10 years have still not been regularized. They are put under various contractors to make it seem like contract work. The workers say the contractors keep changing but their work remains the same. They also claim that the Metro Water Union pays the contractor Rs250 per day but the workers get paid only Rs 130. ‘We are asked to sign a voucher which is kept by them so there is no proof that we work here. In case of accidents such as what happened to Sankar, we get nothing’ said one worker. Regularization of work and a wage of Rs10000 per month are some of the core demands of the protesting workers.

 Mr. Krishnamoorthy, Vice President of the Chennai Metro Water Supply and Sewage Board Workers Union affiliated to CITU said that in addition to these core demands, they were asking for regular holidays, leave and bonus. He also stated that as the workers are treated as contract workers, the Metro Water department does not take any responsibility in terms of compensation when the these workers die. However this is illegal as they are the primary employers and hence are liable under the Act to pay compensation under the Workmen Compensation Act. He said that the union is demanding Rs 10 lakh compensation each for the worker and the engineer who died on September 25th. They are also demanding work for the kin when workers die in accidents.

 The workers said that with Chennai expanding from 10 to 20+ zones, the number of depots in Chennai has increased from 159 to more than 200 depots, but the number of workers have reduced almost half. Due to the hard nature of the work, the workers leave before their term is over. The vacancies due to retirement, voluntary terminations are not being filled claim the workers. Due to this the work load has increased. Said one worker, “ I sign at 9AM and can get back only in the midnight”. Sankar, the sewage cleaning worker and Venkatramanan, the engineer were clearing the sewage at midnight when the gas fumes killed them.

The workers said that the sewage system with its 6 to 9 inch pipes were built for older Chennai. With the increased population, the workers say the sewage has increased very heavily and hence the gas buildup is also much higher, increasing the risk to their life and health. Due to heavy criticism of using manual work in sewage, machines have been introduced recently, but the workers say that these machines clean the surface only and if the blockage is deeper, then they have to get inside invariably. Nowadays these workers are termed as field workers to disguise the nature of work.

 Mr. Palani, a sewage cleaning worker and secretary of the Union stated that the ‘Metro Water Office claims that training is provided to sewage cleaning workers. However only permanent workers are given training. Contract workers are never given training.’ Mr. Krishnamoorthy stated that earlier the workers were employed after passing a test where they need to be submerged for upto 40 seconds. This practice has been discontinued after the protests by the union. Chennai Metro Water Supply and Sewage Board employs contract workers in water supply. These workers are also fighting for regularization under the union.

i Letter dated August 21, 2012 to Managing Director. Chennai Metro Water Supply and Sewerage Board from Member of Committee with regard to issues involving Sewerage lines and Septic tanks constituted by Madras High Court

Protest by Chennai’s Sanitary Workers

Abhishek Shaw, Student of Asian College of Journalism

(Blog page: journalismschoolblog.wordpress.com)

Around fifty workers from the Solid Waste Department protested outside the office of the Assistant Commissioner, Municipal Corporation Zone V Office in Royapuram on 3rd October. They were protesting for drinking water facility at the work site, changing rooms for employees, toilet facilities, raincoats, uniforms and other facilities. This is their second protest on these demands. The workers united under the Red Flag Union (affiliated to CITU) had already presented 6 petitions for which no action has been taken.

Paidy Srinivasulu, the Secretary of the Red Flag Union of Tamil Nadu, led the protesters. The union represents workers in Chennai Corporation and have been mobilizing workers and taking up their demands. The worker protesters were mostly permanent employees (Group 4) of the Corporation. Workers from various divisions in Zone 5 were present. They were shouting slogans and sitting on the floor of the office. They were protesting outside the office of the Assistant Commissioner, Zone V, K. Thirumangai Alwar. The representatives of the workers submitted a petition to the Assistant Commissioner.

The workers were demanding for drinking water facilities at their work sites. These workers are spread out in different areas where they sweep and collect garbage. They are forced to arrange for their own drinking water, or have to ask around in their area of work for water. The workers said that this has been a long-standing demand and has not been provided for.

From “Decent Work” to Doles: Reframing Informal Workers as Welfare Recipients

(This piece is an extract of a longer paper entitled “Doles and Domestications: Refiguring Informal Labour in Globalizing Cities” by Karen Coelho)

The accelerating trend of informalization of labor across India since the since the onset of globalization in the late 1980s has been partly enabled by a set of legal manoeverings which reveal the plasticity of legal infrastructures in accommodating the emerging political-economic regime. This process of state-sanctioned casualization of labour has directly contradicted the spirit and provisions of the national Contract Labor (Regulation and Abolition) Act of 1970, which was intended to eliminate the recognized evils of labor contracting in the interests of workers’ rights and social justice. Through the 1990s, courts took increasing recourse to the exemptions clause in the Act to give governments elbow room to operationalize their economic policies. In addition, a couple of key judgements of the Supreme Court over the 1990s and early 2000s contributed to critically weakening the Act. The most cited of these was the Steel Authority of India vs National Union of Waterfront Workers and others (2001 7 SCC 1), which held that the abolition of contract labor (by government order) did not automatically imply an obligation on the employer to absorb the affected workers into permanent positions.

Frequently, judicial delays, set against rapid changes in economic structures, contributed to informalization. In the instance of the dismissed trolley workers of Chennai Airport, the High Court judgement reinstating them into permanent employment was rendered void by the fact that by the time the order was passed, the Airport Authority had been privatized. Thus courts across the country as well as the Supreme Court have, since the early 1990s, supported the entrenchment of an executive policy regime that has consistently casualized labor.